İsa’nın Son Yemeği

İsa’nın Son Yemeği, İsa’nın ölmeden önceki gece yediği son yemekti. Birçokları bu yemeğin “Hamursuz Bayram yemeği” olduğuna inanır ve Markos, Matta ve Luka’nın İncillerinde bu şekilde geçer. Eğer Hamursuz Bayramı ise, İsa’nın Son Yemeği, Kutsal Perşembe olarak anılan bir Perşembe günü olmuştur ve İsa, İyi Cuma olarak anılan bir Cuma gününde çarmıha gerilmiştir. Öte yandan Yuhanna İncili yemeğin gerçekte Paskalya’dan birkaç gün önce yendiğini söyler ve Doğu Ortodoksları Yuhanna’nın yorumunu kabul eder.

İsa bu yemeği on iki havarisi ile paylaştı. İsa yemekle ani ölümü arasında gerçekleşecek olan olayları öngörmüştü. Havarilerine, içlerinden birinin ona ihanet edeceğini duyurmuştu. Tek tek her biri “Bunu yapan ben olmayacağım” dedi. Sonunda İsa’yı Yüce Yahudi Mahkemesi olan Sanhedrin’e teslim etmek için çoktan anlaşmış olan Yahuda İşkariot da böyle söyledi ve İsa ona “Evet, bunu yapan sen olacaksın” dedi.

Ekmek yiyip ve şarap içerken İsa havarilerine “Bu benim etim” ve “Bu da benim kanım” dedi. Cennet’in Krallığı yükselene kadar bu şeyleri tüketemeyebileceğini söyledi ve havarilerinden onu hatırlamaları için benzer şekilde ekmek ve şarap tüketmelerini – Kutsal Komünyon veya Aşai Rabbani ayininin kökeni – istedi. İsa’nın son yemek sırasında şarap içmek için kullandığı kupanın bazılarınca mucizevi güçler taşıdığı söylenen Kutsal Kupa olduğuna inanılır. Bu kupa, Arimathealı Yusuf tarafından İsa’nın çarmıha gerilmiş vücudundan damlayan kanları toplamak amacıyla kullanıldı.

Son olarak İsa yemekte Petrus’un İsa’yla herhangi bir bağlantısının olduğunu üç farklı fırsatla inkâr edeceğini tahmin etti. Petrus, bunları kabul etmektense ölmeyi tercih edeceğini haykırdı. Ancak İsa’nın Sanhedrin önünde dine küfretmekten suçlu bulunmasından sonra, üç kişi Petrus’un kasabadan ayrılmaya çalışması nedeniyle yanına geldi. Her biri onu İsa’yı tanımakla suçladılar ve o da bunu üç kez inkar etti. Yaptığı şeyi fark ettikten sonra ise utanç içinde gözyaşı döktü.